Harco treft het, hij traint twee keer in de week bij ons en doet daarom de ‘rode’ trainingen. Om heel te blijven. Of toch omdat hij dan iedere training in gezelschap is van een andere dame?
Deze week werd er goed gelet op de rusthartslag. Pas als de hartslag voldoende gedaald was, mocht er aan een nieuwe loopje begonnen worden. Een enkeling dekte zich vooraf al in: “Heb ik niet ingesteld”, “Ben atechnisch”, “Heb altijd een hoge hartslag”, “Horloge niet aan de lader gelegd”, enfin ik heb het allemaal al (veel) vaker gehoord. Tja, mensen, je doet dit niet voor de trainer hè? Je doet het puur voor jezelf; om een betere loper te worden, maar vooral om ‘heel’ te blijven.
Zonder een maximaaltest heeft trainen in hartslagzones geen zin. Maar je rusthartslag monitoren, heeft wel degelijk zin. Als jij tijdens een intervaltraining standaard na 1 minuut rust na ieder loopje een hartslag van bijvoorbeeld tussen de 110 en 120 slagen per minuut hebt, herstel je goed. Blijkt vervolgens tijdens een training dat je niet meer aan deze waarden komt, heeft dat een oorzaak. Drukke dag gehad, herstellende van de griep, een voorbode van een griepje; een training of een week later zal het weer in orde zijn. Blijven de waarden echter langdurig hoger dan je van jezelf gewend bent, kan het een voorbode van overbelasting / overtraindheid zijn. Of misschien zit je tegen een burn-out aan. Zaak om hier iets mee te doen, om uitval voor langere tijd te voorkomen.
Terug naar de trainingen: sommigen hadden ‘pech’ en konden na een korte rust weer snel op pad voor het volgende loopje. Andere ‘genoten’ lekker lang van het gezelschap van de trainer 😊
Tim had lekker lang rust. De ‘ergernis’ daarover droeg niet bij aan een sneller herstel.
Johannes liet zich tegen een lantaarnpaal zakken.
Geesje hurkte als een kikker.
En Pieter Roskam? Die kon lekker doorlopen.
Na een afgelaste eerste training meldde Hendrik dat hij de groep gemist had (twee weken kerstvakantie + een afgelasting). Na die aankondiging bleef het stil… Uiteindelijk volgde er toch nog ergens een: “Jaja, wij jou ook.”
Een grote groep hardlopers trekt bekijks en vaak volgen er opmerkingen. Tijdens de loopscholing in Emmeloord zouden twee wandelaars wel even meedoen. Ze sloten achteraan, maar haakten snel af toen ze ‘spreid-sluit-knie-op’ zagen. Ze wensten de groep veel succes.
Na de eerste keer snel warm worden, stond de groep even stil. Hendrik vertelde over de insteek van de training, licht lopen: “Misschien de afgelopen weken wat minder gelopen, en meer gegeten? Ondanks eventuele kerstkilo’s gaan we vanavond licht lopen”.
Gehoord naast de groep: “Dat wil ik ook wel!”.
En eerlijk waar – aldus Hendrik – er kwam een man voorbij met een grote ronde buik en een witte baard. “U lijkt wel een beetje op de kerstman”, zei Bas.
Zaterdag wachtte de deelnemers in de Wellerwaard een extra uitdaging: duo-oefeningen synchroon doen of juist tegengesteld. Marisca sloot weer voor een keertje aan en mocht met Jan trainen. Ik denk dat ze dit wel even gaat voelen. Jan ook…
Zondag prachtig weer voor een trail onder leiding van William. Met nog twee te gaan, zit ons trailrunseizoen er weer bijna op. Op 18 februari draven we met Jan in de buurt van Nunspeet. Op 8 maart gaan Egon en Cindy de groep voor. Wil je mee? Aanmelden kan via onze webshop.
Staat jouw naam hier genoemd en stel je daar geen prijs op? Laat het weten en het wordt z.s.m. aangepast.